Weekgedicht #42: ‘Een ‘Wolletje’’

Weet u wel wat een ‘Wolletje’ is?

Zo nee, dan is dat geen gemis.

Den Bosch kent er jaarlijks drie tot vier.

Meer levert duidelijk geen plezier.

De wolletjes kennen kind noch kraai.

Hun kist is keurig, maar niet fraai.

De stadschroniqueur schrijft een rede of gedicht,

waarin hij zo mogelijk iets persoonlijks belicht.

Als er zich niemand heeft gemeld

wordt het wolletje door de gemeente ter aarde besteld.

Wolletjes worden in Den Bosch niet gecremeerd.

Dat heeft de gemeente wel geleerd.

Soms dient zich later toch familie aan.

Die hebben dan een graf om naar toe te gaan.

Ik hoop dat de Wet op de lijkbezorging terrein verliest;

want terreinwinst hier is intens triest.

AF

Erik Alink: ‘Grafrede voor kind-noch-kraai